Mówią do mnie „zmień się, zmień”

W sercu nosisz ostry cierń

W mózgu sadło siadło już

W myślach pustka, ściek i gruz

Dzięki pracy twoich rąk

Ziemia stacza się na dno

W kroku dumnie nosisz lęk

Radykalnie „zmień się, zmień”

Dary morza w kółko jem

Wody szklanką myjąc się

I choć bardzo tego chcę

Nie podskoczę wyżej pięt

W moim futrze chodzi dziad

Ja do piersi tulę psa

Ołowiana kula

U mej nogi

Nie da mi ulecieć

Tam do góry

Ołowiana kula

U mej nogi

Nie da mi pofrunąć

Choć tak bardzo bym chciał

Na rowerze łykam kurz

A do góry ani rusz

Ołowiana kula

U mej nogi

Nie da mi ulecieć

Hen do góry

Ołowiana kula

U mej nogi

Nie da mi pofrunąć

Prosto w chmury

Ołowiana kula

U mej nogi

Nie da mi polatać

Choć tak bardzo chcę^[2]