Nie zamierzam Cię truć

Pigułkami ze słów,

Nie potrafię uchronić od smutku,

Moralności mi brak,

Pogubiłem się sam,

Chciałbym tylko nadzieję ocalić od zła.

Zaniemogły ze strachu,

Zagoniły się w szaleństwie

Myśli złożone,

Marzenia bezsenne.

Lekko pozacierały się

Granice między dobrem a złem,

W każdą stronę

Rozbiegły się znaki jak psy.

W kolejnej odsłonie

Skurwiłem się znojnie

Lecz dzięki Tobie

Nie wszystko skończone,

Ja widzę ostrość na nieskończoności

To nieskończoność nabiera ostrości.

Znam drogi wiodące do dna,

Mosty rzucone na wiatr,

Światło walczące o blask,

Kształty bez formy i żal.

Ten pomiędzy wszystkim to ja,

Powinienem wybrać, lecz jak?

Każdy dzień daje znak,

Że zatrzymał się...

Czas drąży myśli,

To wściekłość i wrzask,

Ona wzbiera we snach,

Ona chwyta mnie w locie i

Powstrzymuje czyny.

My zaplątani w niemoc

Znów nie wypełniliśmy się

Nie wypełniliśmy się

Dniem.^[1]