Oto już pora dla nas wojskowych

Żądać za laury wieńców mirtowych,

Hej, panny w małżeńskie śluby,

Przecież żołnierz sercu luby:

Dalej za mąż!/bis

Wrócili z boju polskie ułany

Krew przelewając za kraj kochany

A kto wrócił z pola chwały

Wart, żebyście go kochały:

Dalej za mąż!/bis

Która z was nie jest prawą Lechitką,

Spojrzyj na polską czapeczkę z kitką,

Kokardy i srebrne sznury,

Chorągiewki i mundury:

Dalej za mąż!/bis

Kto był z Dwernickim, kto był na Litwie –

Kto pod Grochowem, kto w każdej bitwie,

Kto wrócił spod Ostrołęki,

Ma prawo do każdej ręki:

Dalej za mąż!/bis^[1]