Te światła to już blask stolicy –

Mennicy łask i sztuk skarbnicy...

Oto pokusa i wyzwanie

Zagadka straszna i cudowna –

Klęska mnie czeka czy zaszczyty

Co zmienią moje wędrowanie?

Bo mądrość musi być wędrowna!

Bo czym jest to, co wiem i umiem

Po latach lektur i dociekań

Jeżeli nie poruszę sumień

W tłumie, co nie wie, na co czeka

Mojej podróży moc cudowna?

Bo mądrość musi być wędrowna!

Więc przyjechałem do stolicy –

Mennicy łask i sztuk skarbnicy

Gdzie kimś się staje, kto był niczym

Gdy zauważą go krytycy –

Po to przyjeżdżam do stolicy!

Czy moje sprawdzą się recepty

Gdy miejski ich doświadczy sceptyk?

Niech się we wrzawę zmienią szepty

I deszczem sypną się monety

Doceni smakosz i mecenas

Gdy mnie londyńska ujrzy scena!^[1]