Otwirojcie gospodorze

syroko wrota,

a bo nam sie jus skóńceła,

ta o dana, ta o dana,

w polu robota.

Jus my zyto pokosili,

prawie do rzeki,

naładowali w stodoły,

ta o dana, ta o dana,

pełne sumsieki.

Jeśli goście nie wierzycie,

wyjrzyjcie w pole,

jus my wszystko pokosili,

ta o dana, ta o dana,

zboze w stodole.

Jeśli goście nie wierzycie,

wyślijcie Jóska,

a bo ni ma jus na polu,

ta o dana, ta o dana,

zodnego kłoska.

Zniwiorecki w butach chodzom,

a boso ich znać,

prosiemy wos gospodarzu

ta o dana, ta o dana,

na buciki dać.^[1]