Północ,

Sen w ukłonach się łamie

Wszechpotężna jest pamięć

Gdy wstępuje na tron

Na jej twarzy

Kochanek – czas zostawił swój ślad

Szuka winnych

W księgach lat

Pamięć,

Jak okrutnie nie kłamie

Gdy przesuwa przed nami

To, co sprawia nam ból

Gdy bezsenność rozciąga ponad noce i dnie

W gorzką przeszłość posłów śle

Oto jestem pierwszą łzą

Co płynie w głąb i boli

Oto jestem nieprzytomnym gestem

Złym snem i resztką woli

Przerwij moje noce koszmarów

Jeśli pamięć jest karą

Czemu weszła w nasz dom

Jeśli błądzi co noc po drogach smutku i zła

Co tu znajdzie

Kilka dat

Oto drży od rozmów stół

Przyjaciół śmiech łagodny

Lecz oto lęk

Biegnę przez mrok i zamieć

Zdradzona, zła i sama

Pamięć,

Wciąż osłania i rani

Zawsze wierna jak kamień

Zawsze czuła jak mgła

Zgodny taniec

W przedświcie krążą pamięć i wiatr

Spójrz za siebie

Żyć już czas^[1]