Nim świt obudzi noc dotykiem ciepłych mgieł,

Nim dzień ożywi świat, Panie przyjdź,

Wołam: przyjdź, uciesz mój wzrok,

Spokojem jasnych barw,

Nim mnie zachwyci kwiat Ty przyjdź.

Choć chcę wciąż dalej iść, niewiele mogę sam,

Więc znów podnoszę głos, Panie przyjdź,

Wołam przyjdź i otrzyj mą oblaną lękiem twarz,

Nim znów postawię krok, Ty przyjdź.

I tak poprowadź mnie przez piętra trudnych lat,

Bądź w dzień radością dnia, w nocy snem,

Pomóż mi, o Panie mój, rysować życia kształt,

Bym mógł wciąż naprzód iść, bym trwał.^[1]