Gdy dal pożera druga dal

I wiek się z wiekiem swata

Co robić powiedz pan Pascal

Na wieść o końcu świata

Jeżeli jutro świata kres

Bo Bogu tak wypadło

To za łopatę bracie bierz

I pędźmy sadzić jabłoń

Jeżeli jutro świata kres

Bo Bogu tak wypadło

To za łopatę bracie bierz

I pędźmy sadzić jabłoń

Jeżeli jutro świata

Dwadzieścia lat logice wbrew

Panoszy się dylemat

Sadzimy bo nam weszło w krew

A końca świata nie ma

Jeżeli jutro świata kres

Bo Bogu tak wypadło

To za łopatę bracie bierz

I pędźmy sadzić jabłoń

Jeżeli jutro świata

Dziś ma się rozum i się wie

Gdy kwitną znów jabłonie

Że gdyby przestać sadzić je

To byłby świata koniec

Jeżeli jutro świata kres

Bo Bogu tak wypadło

To za łopatę bracie bierz

I pędźmy sadzić jabłoń

Jeżeli jutro świata kres

To pędźmy sadzić jabłoń^[1]