Lecą Aniołowie

Trąbią w niebogłosy,

Że w Betlejem człowiek

Na świat przyszedł bosy.

Gwiazda płonie ryczy wół,

Pachnie wigilijny stół.

Przyszli do stajenki

Którą wiatr postawił,

Taki malusieńki

Jakże chce nas zbawić,

Matka tuli go do snu

I cichutko nuci mu.

Długa droga przed Tobą do serc i do głów,

Jakże trudno ocalić ten świat.

Czasu potrzeba i starań i słów,

Żeby z bratem podzielił się brat.

Aby brata zrozumiał brat,

Aby brata przytulił brat.

Lecą aniołowie

Trąbią w niebogłosy,

Że w Betlejem człowiek

Na świat przyszedł bosy,

Gwiazda płonie ryczy wół,

Pachnie wigilijny stół.

A my przy tym stole razem zaśpiewajmy,

To co matka dziecku gdzieś nuciła w stajni,

Niech popłynie wspólny głos

W tę jedyną w roku noc.

Długa droga przed Tobą do serc i do głów,

Jakże trudno ocalić ten świat.

Czasu potrzeba i starań i słów

Żeby z bratem podzielił się brat.

Aby brata zrozumiał brat,

Aby brata przytulił brat.^[1]