Na Wzgórzu Kaźni wznoszą się Trzy Krzyże.

Łotrów – w bród, chętnych do ofiary – mało.

Dwa – puste, a na środkowym, najwyżej

Zawsze zobaczyć można czyjeś ciało.

Pies chciwie słone ostrze włóczni liże,

Na bębnach w kości grają stróże ładu,

Słońce się łukiem stacza coraz niżej,

Cienie po ziemi przechodzą bez śladu.

Słychać w oddali szum stolicy pszczeli,

Kości na bębnie warczą, żołdak beknie

I niewidoczni patrzą skądś Anieli,

Jak rzeka krwi strużką przez Imperia cieknie.

Łotrów w bród, chętnych do ofiary – mało.

Na Wzgórzu Kaźni wznoszą się trzy Krzyże,

Dwa – puste, a na środkowym, najwyżej

Zawsze zobaczyć można czyjeś ciało…^[1]