Panie, jam Dawid syn Izai,

Piastowy jestem syn.

Ty mi na sercu znak wypalisz

zasłucham się w Twój rym.

Wiosnąś przyoblókł, wiosną tęsknot

ciało i siłę bark

Niechaj jesienią się nie rozpękną

tęskniące struny harf.

Ja jestem Dawid, jam jest pasterz

Błagalną wiodę pieśń,

byś się zmiłować chciał nad Piastem,

byś żniwo zwolił zwieść.

A gdy powstanie olbrzym Goliath,

by złamać młodość mą

Błagają Ciebie Syjon, Moria:

ku wspomożeniu zstąp!

Ja jestem Dawid, jam jest pasterz

Błagalną wiodę pieśń,

byś się zmiłować chciał nad Piastem,

byś żniwo zwolił zwieść.^[1]