Z osobna pod zamkiem

Siedzi Kuba z Jankiem.

Oj jakże ich serce boli

Żyć w takiej niedoli.

Oj danasz moja dana

Ojczyzno kochana.

Janku w twej dziedzinie

Łza nie jedna płynie;

Nudzi koń twój, wyją psiaki,

Tęsknią twe kozaki.

Oj danasz…

Też tobie mój Kubo

Za żoneczką lubą;

Ta dwoje dziatek przytula

I cieszy tatula

Oj danasz…

Janku rozmarszcz czoło,

Powiem rzecz wesołą:

Pojedziemy do Kamczatki

Hulać na ostatki

Oj danasz…

Może się powiedzie

Ubić dwa niedźwiedzie.

Oj jest, że to zwierz nadobny

Moskalom podobny.

Oj danasz…

Oj piękna tam strona,

Śniegiem ubielona,

Chaty w jamach, jak piwnice,

Kiej pniaki dziewice.

Oj danasz…

Janku bądź gotowy.

Czas jechać na łowy,

Już dziesiąta, świta ranek,

Załóż psy do sanek

Oj danasz…^[1]