Na pierwszej linii tego frontu

Siedzimy w błocie aż po pas

Strzelby zawiści i afrontu

Ciągle na muszce mają nas

Czasem gdy się zmienia warta

Gdzieś niepostrzeżenie przemknie szpieg

Żeby na poważnych szpaltach

Głośno wołać o tym, że już wie

Co mamy, nie mamy, w co gramy

A w co nie gramy, kto wie?

Co wiemy, nie wiemy, co chcemy

A czego nie chcemy? O nie!

W popularności „mniej niż zero”

Za wielką wodą wciąż bez zmian

Afera goni za aferą

Ostatni się powiesił fan

Strzelanina trwa wciąż ostra

Czołgów nieustanny słychać chrzęst

Dziwne że ktoś żywy został

Tylko wciąż ciekawość jeszcze jest

Co mamy, nie mamy, w co gramy

A w co nie gramy, kto wie?

Co wiemy, nie wiemy, co chcemy

A czego nie chcemy? O nie!

Co mamy, nie mamy, w co gramy

A w co nie gramy, kto wie?

Co wiemy, nie wiemy, co chcemy

A czego nie chcemy?

I co z tego wynika?

Zawsze tylko muzyka

A poza tym na koniec

Wiele hałasu o nic, o nic, o nic^[1]