Wiatr nad oceanem

białą pędzi pianę

marynarskie twarze złoci świt.

Pokój, czy też wojna,

każda twarz spokojna,

bo czerwona flaga zdobi masztu szczyt.

Dalej wciąż i dalej fala goni falę.

Trzeba nam na wachcie twardo stać.

Nic nas nie zaskoczy,

czuwa w dzień i w nocy

u ojczystych brzegów marynarska brać.

Co to lęk – nie znamy.

Prosty szlak przed nami:

od zwycięstwa do zwycięstwa marsz!

Kraju nasz ojczysty

drogi nam i bliski

strzeże cię czerwonej floty wierna straż!

Wiatr nad oceanem

białą pędzi pianę,

a czerwona flaga zdobi maszt.

Słońce, czy też słota,

wicher, czy spiekota,

cel wskazuje marynarzom Kremla blask.^[1]