Odejdźcie precz złowrogie ręce

Ja waszych nauk nie chcę

Zostawcie mnie zostawcie w spokoju

Ja waszych wdzianek nie chcę

Nie dla mnie jest szyk munduru

Nie dla mnie smukłe karabiny

Nie dla mnie równy stukot butów

Nie dla mnie świeci zwiastun siły

Ja nie chcę wojny, nie chcę zabijać

Po cóż mi taka nauka

Ja chcę pokoju ja chcę miłości

Bo zabić to żadna sztuka

Chciałbym by ludzie na całej ziemi

Szczęśliwie żyli bez grzechu

By wszystkie wojny poszły w niepamięć

By było więcej uśmiechu

Nieszczęście wojnie armii

Nieszczęście w armii

Nieszczęście wojnie armii

Nieszczęście w armii

Więc mówię wam skrwawione ręce

Na próżno się trudzicie

Ja kocham pokój i kocham miłość

Uwielbiam ponad życie

I choćbym wolność i życie swe

Miał stracić dla waszej sprawy

Waszego wdzianka nie włożę, nie

Moim domem nie będą koszary

Nieszczęście wojnie armii

Nieszczęście w armii

Nieszczęście wojnie armii

Nieszczęście w armii.^[1]