Dziadem wędrownym jestem

Losu swego panem

Zmienili mi tę przestrzeń

W trakty wydeptane

Dzień w dzień

Dzień w dzień

Chodzę wielkim tropem obcych armii

Noc w noc

Noc w noc

Inna strona świata łuny karmi

Wiem tyle że

Było ich zbyt wielu by powiedzieć dużo

W głos śmiali się

Gdy groziłem kijem że mi świat zakurzą

Dziadem wędrownym jestem

Nie znam się na wojsku

Lecz tak niewielu przecież

Mówi dziś po polsku

Patrz tam

Patrz tam

Kraj pod twoim kładzie się spojrzeniem

Patrz tam

Patrz tam

Nie bój się za własnym spojrzeć cieniem

Grom stamtąd gna

Nad równinę wichry i burzowe chmury

Śmierć z sobą ma

Śmiertelniejszą aniżeli śmierć z natury

Dziadem wędrownym jestem

Nic wam nie doradzę

Takich jak wy tłum jeszcze

W ziemię odprowadzę

Tak jest już stratowana

Że ciał nie osłania

Przeminiecie ja zostanę

Emisariusz trwania^[1]