Dokąd jedziemy, mój przyjacielu

Dokąd jedziemy

Bryczka się chwieje, szkapa kuleje

Woźnica śpi

Tak nam się żyje, mój przyjacielu

Jak się czujemy

Z naszą wolnością jak z rybią ością

Co w gardle tkwi

Ale jeszcze chwycimy

To życie za grzywę

Za uzdę, za szyję, za kark

Bo gdy nic niemożliwe

To wszystko możliwe

A gdzie była meta, tam start

Ale jeszcze chwycimy

To życie zębami

Co wciąż niepokorne w nas drży

Wyciśniemy do końca

Ten czas darowany

Do kropli ostatniej, do krwi

W co dzisiaj gramy, mój przyjacielu

W co dzisiaj gramy

Oczy zmęczone, karty znaczone

Kiwa się stół

Niebo gwiaździste jeszcze nad nami

Jeszcze nad nami

A co przed nami, mój przyjacielu

Góra czy dół

Co zostawimy, mój przyjacielu

Co zostawimy

Nieoprawione nasze dyplomy

I z pralni kwit

A nasze dzieci ucałujemy

I przeprosimy

Że nam to wszystko jakoś nie wyszło

I jest nam wstyd^[1]