Dowcipów, piosenek o biednych kapralach

najwięcej jest chyba na świecie,

że kapral to tamto, że kapral tralala

że kapral... to wszystko już wiecie.

A ja z pogoda dwie belki noszę

i nie dbam o to, że ktoś z nich kpi,

aj rozkazuję, nigdy nie proszę,

o mnie zapomni żołnierz – gdy śpi.

A ja z pogodą dwie belki noszę

i nie dbam o to, że ktoś z nich kpi,

ja rozkazuję, nigdy nie proszę,

o mnie zapomni żołnierz – gdy śpi.

Bo kapral jest wieczny, jak miłość i wino,

choć mówią to tamto tralala,

więc jeśli już kochasz żołnierza, dziewczyno,

to kochaj najmocniej kaprala.

Bo ja z pogodą dwie belki noszę...

Dwie belki to przecież jest etap przejściowy,

generał – to jutro kaprala.

Z kapralem, dziewczyno, nie spadnie włos z głowy,

to miłość i szczęście... tralala.

A dziś z pogodą dwie belki noszę...