Świat tworzymy piękny, nowy.

Bratniej pracy wspólny dom.

Pieśń zdobywcza, marsz bojowy

Rytm nadaje naszym dniom.

Nasze dni są jak płomienie,

Strome, bystre – lecz po dniu

Noc błękitem i marzeniem

Zmienia rytm naszego snu.

Piosenka liryczna się wkrada

Przez okno z promieniem księżyca

I w śpiewne się rymy układa,

I rzewną melodią zachwyca.

I szepcze: „Gdy tworzysz – to marzysz,

Marzeniem się krzepisz jak winem.

Piosenka to wierny towarzysz

Dla marzeń stających się czynem”.

O, piosenko! O, liryczna!

Czemu oknem? Oto front –

Drzwi na oścież. Wejdź, prześliczna,

Masz swój w domu naszym kąt,

Dom to ludzie, plan to ludzie

O gorącej, bujnej krwi.

Każdy z nich w codziennym trudzie

Jest poetą przyszłych dni.

Piosenko liryczna, masz prawo

Rozkwitać w ogrodach o wiośnie,

Bo razem z rosnącą Warszawą

I serce nam kwietnie i rośnie.

Opiewaj, jak umiesz najprościej,

Tęsknotę, serc młodych spotkanie

I szczęście, bo szczęście w miłości

Jest w planie, piosenko, jest w planie.^[1]