Oczy nasze

nocą zaszły

aby w waszych

dzień nowy zaświtał

Księżyc w nasze

oczy patrzy

w oczach waszych

dzień wstaje do życia

Leżą pod lipami

chwila odpocznienia

karabiny spocone

mrówki czyszczą broń

Chcieliby zapalić

lecz zapałek nie ma

papierosów brakło

a wokół już mrok

W dole jest miasteczko

i dziewczyny młode

w gospodzie jest piwo

a w kieszeni żołd

Tak ciężko się urwać

choć grają tam w dole

a nogi do tańca

to do śmierci krok

Tak płaczą żołnierze

a może to wiatr

pod muszyną padli

w oczach został strach

Wojna ich zabrała

w swe zimne ramiona

i siedmiu ich było

a ona światowa

Widzę ich nocami

po sadach się kręcą

z jabłoniami tańczą

tulą się do kory

Co robić w miasteczku

dzień sądu daleko

a życie takie krótkie

i długie wieczory^[1]