Czas kupić skórzany płaszcz, płaszcz długi, przed kostki

Płaszcz opina skórzany pas, rekruci go wynieśli z jednostki

Jednego golą na łyso, drugi już tyłek ma siny

Hańba wam, skurwysyny!

Ci, którym służycie, pierwsi was sprzedadzą

Lepiej nie układaj się z władzą

Dużo przyjemniej jest wbić się w twą szyję

Niż sięgać po ziemie pozornie niczyje

Tu strach jest w dolarach, a reszta w rublach

Aż strach na wróble przestraszył się wróbla

Wszystkie imiona są zapamiętane

Na pamięć, na blaszkę, na zawsze

Idę niemłody, wąski życia korytarz

Odpowiem ci, kiedy zapytasz

Idę ulicą, biorę siebie na świadka

Garnizon mijam i posąg Śniadka

Schowani w purpurach i w koloratkach

Nie wiedzą, że się czasy zmieniają

Nie wiedzą, że się czasy zmieniają

Są jak bezużyteczny farmazon

Wszystkie imiona są zapamiętane

Na pamięć, na blaszkę, na zawsze

Mówią, że lepiej się bzykasz po szampanie i po narkotykach

Czasem spytasz, o czym marzy ulica

Marzy o szubienicach

Twoje ciało jest dla mnie, sms jest do niego

Cóż mogę rzec, no sorry kolego, taki obrót przybrały te rzeczy

Nawet trochę się bałem, gdy wyszeptałaś:

„Kochanie, poczęstujesz mnie klapsem?

Wiesz, czasem lubię, kiedy trochę poboli

Czasem lubię, kiedy trochę zaboli”

Wtedy powiedziałaś mi: „wejdź”, więc wszedłem

I wyrwałem cię z gniazdkiem

Ach, co za noc, lecz trzeba kończyć ten suspens

Nie zasługujecie na egzekucję

Wszystkie imiona są zapamiętane

Na pamięć, na blaszkę, na zawsze^[1]