Długa noc wolno kończy się,

Niepewna, czy starczy jej do rana sił,

Czy znowu zgubił się w tłumie gdzieś

I bez żadnych szans wypadnie z gry.

Długa noc – zakochana w nas,

Znużona odchodzi w chłodną dal,

Jak gwiazda, której blask dawno zgasł –

– Czy zostawi nam po sobie żal?...

Mija czas i nic się nie zmienia,

Świat znowu jest taki, jaki był

I tak samo bledną złudzenia

Których nie skąpią nam dni.

Długa noc, tylko ona wie,

Jak trudno o świcie nam wierzyć w noc

I w sercach gdzieś na dnie znaleźć sens

I pochmurny czas uleczyć z trosk.

Mija czas i nic się nie zmienia,

Świat znowu jest taki, jaki był

I tak samo bledną złudzenia,

Których nie skąpią nam dni.^[1]