Ospały i gnuśny zgrzybiały ten świat

Na nowe on życia koleje,

Z wygodnej pościeli nie dźwiga się rad

I duch i ciało w nim mdleje.

/Hej bracia Sokoły dodajmy mu sił

By ruchu zapragnął by powstał i żył/bis

Hej, powstał i żył.

W niemocy, w senności i ciało i duch

Na próżno się dźwiga i łamie

Tam tylko potężnym i twórczym jest ruch

Gdzie wola silne ma ramie.

/Hej bracia kto ptakiem przelecieć chce świat

Niech skrzydła sokole od młodych ma lat/bis

Hej, młodych ma lat.

Więc razem ochoczo w daleki ten lot

Sposobić nam skrzydła dla ducha

Nie złamie nas burza nie strwoży nas grzmot

Gdy woli siła posłucha.

/Hej bracia kto ptakiem przelecieć chce świat

Niech skrzydła sokole od młodych ma lat/bis

Hej, młodych ma lat.

Hej bracia Sokoły zanućmy w pochodzie,

Niech pieśnią rozlega się echo,

Gdy głos nasz obudzi chęć czynu w narodzie,

Ojczyźnie zadźwięczy pociechą.

Więc śmiało, pierś naprzód, niech śpiewa, kto żyw,

Na sławę tej ziemi, tych lasów i niw.

W sokolim pochodzie przez sioła i grody,

Po starym w nich goszcząc zwyczaju,

Wyrosłe z serc ziarna braterstw i zgody

Na skrzydłach rozniesiem po kraju

I w bujne nam plony wyrośnie ten siew,

Bo każdy nam bratem, w kim polska wre krew.^[1]