Podaruj mi

Jak nocą słowiczy milknie śpiew

jak rosa gdy dnieje znika gdzieś

coś umknęło nam

uleciało w dal

zamiast płomienia w sercu tli się żal

(dlatego)

Podaruj mi

raz jeszcze blask tamtych dni

pragnieniu najczulszych słów

zamknięte uchyl drzwi

(dlatego)

Podaruj to

co tylko ty możesz dać

by serce przy sercu twym

na nowo mogło się grzać

Skąd w sercach tak zimny wieje chłód

skąd we mnie twego ciepła taki głód

skąd na duszy dnie

ten ukryty dźwięk

gdy zabrzmi pewność jutra zmienia w lęk

(dlatego)

Podaruj mi...^[1]