Gwiazda w górze nad nami wysoko,

Znak to pewny – narodził się Bóg,

On co życiem zapłaci niebawem,

By zbawienia dokonał się cud,

Zbawienia dokonał się cud.

Podzielimy się wspólnie opłatkiem,

Przełamiemy co mocno w nas tkwi,

Podzielimy się wspólnie opłatkiem,

Otworzymy swe serca w ten dzień jeden –

– Na oścież, szeroko jak drzwi!

W dzień wigilii, w dzień święty,

W dzień nadziei prawdziwej,

Która doda nam sił!

Dłoń do dłoni i jeszcze i jeszcze,

Coraz większy i większy ten krąg,

W nim Dziecinę Najświętszą witamy,

W nim nadzieją jaśnieje nasz dom,

Nadzieją jaśnieje nasz dom.

Podzielimy się wspólnie opłatkiem,

Przełamiemy co mocno w nas tkwi,

Podzielimy się wspólnie opłatkiem,

Otworzymy swe serca w ten dzień jeden –

– Na oścież, szeroko jak drzwi!

W dzień wigilii, w dzień święty,

W dzień nadziei prawdziwej,

Która doda nam sił!

Tyle krzywdy i bólu dokoła,

Tyle biedy i żalu i łez,

Przecie kiedy dłoń z dłonią się spotka,

Przeciwności nam łatwiej jest znieść,

Radość życia odnaleźć i sens.

Podzielimy się wspólnie opłatkiem,

Przełamiemy co mocno w nas tkwi,

Podzielimy się wspólnie opłatkiem,

Otworzymy swe serca w ten dzień jeden –

– Na oścież, szeroko jak drzwi!

W dzień wigilii, w dzień święty,

W dzień nadziei prawdziwej,

Która doda nam sił!^[1]