Niesom mnie juz niesom – mom strasnego pietra

Jakoz bede się tłumacył u świętego Pietra

Moja rodzinecko coście tu syćka wroz

Podzielcie mój majątecek po równo między wos

A oni płakali, jego nie słyseli

Po marnościach tego świata

Myślami błądzili

Załosne bojcorki pogrzebu ozdobą

Nie płaccie duzo nade mną ba racej nad sobą

Przydem we śnie ku wom wtedy się nie bójcie

Ino pore dularecków za mnie księdzu dejcie

Śporować i zbijać duzo nie myślicie

Kie śmierztecka po wos przydzie syćko ostawicie

Na tym wasym świecie nie leko było zyć

Po śmierzci mnie jesce fcecie marmurem przyłozyć.^[1]