Pójdź do Jezusa, do niebios bram,

W Nim tylko szukać pociechy nam.

On nas napoi krwią swoich ran,

On Ojciec, Lekarz, Pan.

Słuchaj Jezu jak Cię błaga lud,

Słuchaj, słuchaj, uczyń z nami cud.

Przemień o Jezu smutny ten czas.

O Jezu pociesz nas.

Że z nami jesteś, pozwól to czuć,

Nadzieję w sercu omdlałym wzbudź.

Daj wytrwać mężnie prób ziemskich czas,

O Jezu pociesz nas.

Gdy nas otoczy ponury dzień,

Daj przy ołtarzu w smutny ten dzień,

Znaleźć ochłodę i męstwa wzór,

W Tobie, o Jezu mój.

Gdy zwątpień chwila ogarnia cię,

W swych przeciwnościach, nie zrażaj się,

Lecz Jezusowi powierz swój ból,

Bo On Twój Mistrz i Król.^[1]