Raz dwa „ta”

O ile się nie mylę chwilowo przybieram na sile

Lecz wiem jedynie tyle na ile zawiłe są winyle

I pokonuje mile niebezpieczne jak wylew

pokonuje mile niebezpieczne jak wylew

pokonuje mile niebezpieczne jak wylew

pokonuje mile niebezpieczne jak wylew

niebezpieczne jak wylew zostawiam je w tyle

O ile się nie mylę chwilowo przybieram na sile

Tematy wokół kręcą się jak dobra winyle

Jak stąd do Chile tyle ra dości dają mi mego życia chwile

Młodość jest jak nieograniczony bilet

Niedogodności połamie tym stylem

Elementem jazzu malujemy żywe autentyki ja

Przykładam ucho do grdyki wagę do techniki

Dykcji metafizyki i ry ry ry rytmiki

Nie bojąc się krytyki mówię patyki

W dupę tym co powielają bryki

I wznoszę do was okrzyki

Nie bądźcie tanie żołnierzyki

Nie bierzcie bezmyślnie muzyki z viviki

Sriki pierdiki...

Tivi robi młyn radio zatruwa głośniki

Tu nie decydują ludzie tu decydują wyniki

Przeciętności statystki i wpływy polityki

Polityka ja tego nie dotykam od niej

Śmierdzą ręce etyka zanika nie wnikam

Mój świat to muzyka to mój Watykan

Tutaj oddycham tutaj dotyka mnie krytyka

Jej nie unikam jak mętlika

nie dam się zdeptać nie mam natury chodnika

pokonuje dystans bo czas umyka

każda mila to metafizyka

ref. x2 ^[2].