Chcesz opowiem ci

o jednym z letnich dni.

Bawiłam się na łące,

gdy ktoś szepnął mi:

– Wielki kłopot mam,

bo ciągle jestem sam,

choć zabaw znam tysiące,

z kim się bawić mam?

Poleć, poleć ze mną, hen, wysoko,

zabiorę cię ze sobą tam, gdzie gwiazdy

Razem pokłonimy się obłokom,

sam król motyli dał mi prawo jazdy.

Może w górze u Małego Księcia

będzie dzisiaj znowu wielki bal,

ja zabiorę zapach kwiatów z łąki,

na gwiezdnej harfie będę grał.

Może w górze u Małego Księcia

znów będzie dzisiaj gwiezdnych planet bal.

Biały motyl ze mną tańczyć będzie,

a różą będzie jedna z lal.

Od tej pory już

on nigdy nie był sam.

Zabrałam go do domu,

przyjaciela mam.

W wolnych chwilach, gdy

jesteśmy sam na sam,

on siada na mej dłoni

I powtarza tak:

Poleć, poleć ze mną, hen, wysoko,

zabiorę cię ze sobą tam, gdzie gwiazdy

Razem pokłonimy się obłokom,

sam król motyli dał mi prawo jazdy.

Może w górze u Małego Księcia

będzie dzisiaj znowu wielki bal,

ja zabiorę zapach kwiatów z łąki,

na gwiezdnej harfie będę grał.

Może w górze u Małego Księcia

znów będzie dzisiaj gwiezdnych planet bal.

Biały motyl ze mną tańczyć będzie,

a różą będzie jedna z lal.^[1]