Ach, polecieć balonem,

Bujać śród obłoków lekko, jak ptak!

Ach, polecieć balonem,

Ruszyć na podniebny trakt!

Ach, polecieć balonem,

Z góry, tak jak Ikar, patrzeć na świat!

Ach, polecieć balonem,

Zdając własny los na wiatr!

Gdy sen powieki zamknie na klucz,

Nagle w innym świecie zjawiam się,

A tam na rynku czeka już tłum

I witają mnie bracia Montgolfier!

Ach, polecieć balonem,

Smak przygody poznać choćby przez sen!

Ach, polecieć balonem,

Szukać słońca gdzieś we mgle!

Ach, polecieć balonem,

Śmiejąc się, na ziemię spojrzeć choć raz!

Ach, polecieć balonem

I na moment cofnąć czas!

Gdy dźwięki dzwonów dają mi znak,

Życie nagle piękne jest,

Więc znów w gondoli ruszam na szlak –

– Hen, wysoko gdzieś,

W napowietrzny rejs!

Ach, polecieć balonem...^[1]