Do okien stuka znowu zmierzch –

– Stracony jeszcze jeden dzień!

Ponad miastem gwiazda spadła gdzieś,

Więc wpół senny prawie zrywasz się

I nagle wiesz już dobrze, czego chcesz!

Popłynąć dookoła świata,

Na morzach zmagać się z wichrami!

Jak myśl ulotna i skrzydlata

Wybiegać w przyszłość marzeniami!

Popłynąć dookoła świata,

Na przekór burzy, stromej fali!

Z powszednich dni nadzieję splatać,

Przed zapomnieniem sny ocalić!

Ktoś, kto nostalgię poznał,

Tutaj, wśród bezmiaru morza,

Swej samotności znajdzie kres!

Ktoś, kto się w tłumie ludzi

Kiedyś beznadziejnie zgubił,

Popłynie ze mną w długi rejs!

Popłynąć dookoła świata...

Tak wiele już przebiegłeś dróg,

Lecz myślę, że straciłeś czas.

Zamiast szukać szczęścia w ciszy snu,

Spróbuj wszystko zmienić chociaż raz –

– Bagaże spakuj, zamknij drzwi na klucz!

Popłynąć dookoła świata...^[1]