Bądźcie pozdrowieni, Nadwrażliwi

za waszą czułość w nieczułości świata, za niepewność –

wśród jego pewności

za to, że odczuwacie innych tak jak siebie samych

zarażając się każdym bólem

za lęk przed światem, jego ślepą pewnością, która nie ma

dna

za potrzebę oczyszczania rąk z niewidzialnego nawet brudu

ziemi

bądźcie pozdrowieni.

Bądźcie pozdrowieni, Nadwrażliwi

za wasz lęk przed absurdem istnienia

i delikatność niemówienia innym tego co w nich widzicie

za niezaradność w rzeczach zwykłych i umiejętność obcowania

z niezwykłością

za realizm transcendentalny i brak realizmu życiowego,

za nieprzystosowanie do tego co jest a przystosowanie do

tego co być powinno

za to co nieskończone – nieznane – niewypowiedziane

ukryte w was.

Bądźcie pozdrowieni, Nadwrażliwi

za waszą twórczość i ekstazę

za wasza zachłanne przyjaźnie, miłość i lęk

że miłość mogłaby umrzeć jeszcze przed wami.

Bądźcie pozdrowieni

za wasze uzdolnienia – nigdy nie wykorzystane

(niedocenianie waszej wielkości nie pozwoli

poznać wielkości tych. co przyjdą po was)

za to. że chcą was zmieniać zamiast naśladować

że jesteście leczeni zamiast leczyć ślad

za waszą boską moc niszczoną przez zwierzęcą siłę

za niezwykłość i samotność waszych dróg

bądźcie pozdrowieni, Nadwrażliwy.^[1]