Wy, co dzisiejszym dniem znużeni

Chwili wytchnienia tu szukacie

Zobaczcie, jakie z dawnych cieni

Wyłonią się postacie!

Z pałaców, świątyń i kazamat

I ze zbiorowych wstaną mogił

A głos ich ciszę będzie łamał

Triumfalny lub złowrogi

I kneblem lat dławione dźwięki

Wybuchną nagle jak dynamit

Gdy wstaną z kart pożółkłej księgi

Pokłutej bagnetami

Będą się zmagać nieustannie

Podniosła i szydercza nuta

I krzyk: „Ukrzyżuj!”, śpiew: „Hosanna!”

Będą się zmagać tutaj

Przyniosą tu daremne męstwo

Zło królujące bez przeszkody

Szacowną podłość, sławną klęskę

Zasługę bez nagrody

W stare całuny przyodziani

Łzy będą toczyć z oczodołów

I takie słowo was porani

Co twardsze jest niż ołów

W ciała wam wbiją wzrok ponury

Przyłożą do nich własną miarę

I przyozdobi wasze mury

Ich Mane-Tekel-Fares

A wy otwarte miejcie oczy

I uszu swych nie zatykajcie

Gdy rząd postaci tutaj wkroczy

Więc patrzcie i słuchajcie!^[1]