Pozwól mi być z tobą tu

w cieple twym na skraju snów twych pozwól pobyć mi

pozwól wejść w twych włosów cień

pozwól, że w twym porcie łódź ma znajdzie przystań swą

zanim wstanie miasto już nie będzie mnie

głodno mi, więc nasyć mnie

chłodno mi, w zatoce dłoni twej się ogrzać daj

rzucił mnie tu sztorm mej krwi

pozwól, że w twym porcie łódź ma znajdzie przystań swą

zanim wstanie miasto już nie będzie mnie

pozwól mi tu z tobą być

póki znów nie stanie w progu białą stopą świt

mapę rąk i nóg twych znam

pozwól, że w twym porcie łódź ma znajdzie przystań swą

zanim wstanie miasto już nie będzie mnie^[1]