Precz z moich oczu! posłucham od razu!

Precz z mego serca! I serce posłucha,

Precz z mej pamięci! Nie! tego rozkazu

Moja i twoja pamięć nie posłucha,

Moja i twoja pamięć nie posłucha.

Jak cień tym dłuższy, gdy padnie z daleka,

Tym szerzej koło żałobne roztoczy,

Tak moja postać, im dalej ucieka,

Tym grubszym kirem twą pamięć pomroczy,

Tym grubszym kirem twą pamięć pomroczy.

Na każdym miejscu i o każdej dobie,

Gdziem z tobą płakał, gdziem się z tobą bawił,

Wszędzie i zawsze będę ja przy tobie,

Bom wszędzie cząstkę mej duszy zostawił,

Bom wszędzie cząstkę mej duszy zostawił.^[2]