Kiedy słońce opali mi twarz

i obrazy jak myśli wędrują przestrzenne

i zdarzyło się wszystko już raz

i przerywasz czekanie

wtedy wzrok na atomy rozbierzesz

i rozbierać się będziesz aż świt

pory dnia są zewnętrzne świetliste

rzeczywiste

mówisz o nas my

I poczekam jeszcze miesiąc

kiedy słońce powie dość

i jak woda po ramionach

spłynę łącząc dzień i noc

Kiedy deszcze przemyją mi twarz

i spotkamy się w świecie gdzie proste są

krzywe

i wyłączę codzienność jak gaz

i odkryjesz spojrzenie płochliwe

wtedy nagi stanę czując dreszcz

moja skóra wzruszy się aż deszcz

barwy dnia są wilgotne zbyt mgliste

rzeczywiste

mówisz o nas my

I poczekam jeszcze miesiąc...^[1]