Spośród śmigłych ptaków

konia najśmiglejsza.

Broń przeciwpancerna/ bis

z broni najdzielniejsza.

A jej wierne serce

ze stali kowane,

z przeciwpancerniacką/ bis

wiarą pobratane.

Broni, co swym ogniem

każdy czołg rozwali,

przeciwpancerniacy/ bis

wierność ślubowali.

Nie masz to jak przeciwpancerniacy,

chłopcy – malowanie, serca – stal,

gdy baterie wezmą się do pracy,

żaden czołg nie ujdzie,

oj, nie ujdzie cało,

choćby jak najgrubszy pancerz miał.

Piękne żeś ty, dziewczę,

barwne wstążki twoje,

– daj mi jedną wstążkę/ bis

działo nią przystroję.

Dam ci wstążki barwne

jak pióreczka pawie,

jeśli twoje działo

mym imieniem nazwiesz.

Dam mu twoje imię,

jeśli taka wola,

przecież ono broni/ bis

chaty twej i pola.

Nie masz to jak przeciwpancerniacy...

Dziewczynie mej niosę

i polom ojczystym

najwierniejsze serce/ bis

niezłomne i czyste.

Serce wierne łąkom

sadom i polanom

serce mego działa/ bis

stalą zakowane.

Serce co przebyło

bojowy szlak długi,

wierne serce działa/ bis

i jego obsługi.

Nie masz to jak przeciwpancerniacy...^[1]