Znak, nikły znak,

Zwykły gest, choć mu znaczenia brak,

Drobny fakt, cień spod rzęs

I już wiesz, już wiesz, już wiesz.

Coś się zaczęło, coś się tli

W ciemnościach nadchodzących dni,

Każe nam do siebie biec

Przez niepokój dwojga serc.

Coś się zaczęło, co ma tak,

Niepowtarzalny sens i smak,

Nie wyznane jeszcze lecz

Dokonane w ciszy serc.

I jak przez mgłę

Przybliża się dzień, gdy pierwszy raz,

Połączył nas nieznany świt,

Sen wspólny i wstyd,

To, co się dziś zaczęło śnić, śnić, śnić.

Los tylko wie,

Kiedy to i nam przydarzy się,

Parę słów, dłoni gest

I już jest, już jest, już jest.

Coś się zaczęło, coś się tli

W ciemnościach nadchodzących dni,

Każe nam do siebie biec

Przez niepokój dwojga serc.

Coś się zaczęło, co ma tak

Niepowtarzalny sens i smak,

Nie wyznane jeszcze lecz

Dokonane w ciszy serc.

I jak przez mgłę

Przybliża się dzień, gdy pierwszy raz

Połączył nas nieznany świt,

Sen wspólny i wstyd,

To, co się dziś zaczęło śnić, śnić, śnić.^[1]