Mówisz głupstwa od godziny,

Bez namysłu klepiesz byle co,

Na alarm słowem bijesz

W największy dzwon.

Zobacz, mówisz sam do siebie,

Bo słuchacze dawno poszli spać,

Lecz w górę głos podnosisz,

Aż chce się śmiać.

Słowa – zdań misterny szyk,

Lecz na słowo tu już nigdy

Nie uwierzy nikt!

Słowa, słowa – więcej nic,

Potrafimy pięknie gadać,

Nie umiemy żyć!

Słowa – zdań misterny szyk,

Przegadane bez umiaru

Wszystkie nasze dni!

Słowa, słowa – więcej nic,

Potrafimy pięknie gadać,

Nie umiemy żyć!

Zerkasz ciągle do notesu,

Jak z rękawa sypiesz setką zdań,

Lecz wszystko się odbija

Od sennych ścian.

Chociaż pustką świeci sala,

Lecz ty dzielnie rolę błazna grasz

I nawet nie dostrzegasz,

Że tracisz czas.

Słowa – zdań misterny szyk...^[1]