Pomiędzy ustami a brzegiem,

pucharu głębiną a niebem,

pomiędzy szaleństwem a złem

jest czas na zadumę i sen.

Przemija uroda jak sława,

a cnota pozostać nie rada.

I nie wiem, co po nas na dnie,

na pewno nie diament, o nie.

Przemija uroda w nas,

w zdumieniu i w oczach gwiazd,

Przemija uroda jak nagła pogoda,

jak zima w La Paz.

Przemija uroda w nas,

w zdumieniu i w oczach gwiazd,

Przemija uroda jak nagła pogoda,

jak zima w La Paz.

Pomiędzy oddechem a śniegiem,

pomiędzy zadyszką a biegiem,

pomiędzy intrygą a grą

jest czas na wytchnienie, na dom.

Przemija uroda i zdrowie,

ławeczka w Łazienkach nam w głowie.

Zapytasz, co po mnie na dnie,

na pewno nie feniks, o nie.

Przemija uroda w nas,

w zdumieniu i w oczach gwiazd,

Przemija uroda jak nagła pogoda,

jak zima w La Paz.

Przemija uroda w nas,

w zdumieniu i w oczach gwiazd,

Przemija uroda jak nagła pogoda,

jak zima w La Paz.

Przemija uroda w nas,

w zdumieniu i w oczach gwiazd,

Przemija uroda jak nagła pogoda,

jak zima w La Paz.

Przemija uroda w nas,

w zdumieniu i w oczach gwiazd,

Przemija uroda jak nagła pogoda,

jak zima w La Paz.^[1]