Zmarły bezwiednie

Z powodu wody w lewym kolanie

Jan Marian Dreptak trafił do Raju

I został wzięty na przesłuchanie

Prześliczne śpiewy w dole i w górze

Dreptak w koszuli po różach kroczy

Już go sadzają anioły stróże

I mu puszczają reflektor w oczy

Przyznaj się mówią lepiej od razu

Gdzieś coś nagrzeszył z kim i za ile

A nie to damy ciebie do gazu

Albo każemy zjeżdżać na pile

Dreptak zasłonił dłonią rozporek

Na myśl o owym z piły zjeżdżaniu

Grzeszyłem mówi z Czesią Cieciorek

W Zielonej Górze na winobraniu

Dobrze z kim jeszcze przypomnij sobie

I tak ścisnęli go żeby sypał

I zabił kilka tysięcy

Kwartet smyczkowy las i niewypał

Wtedy aniołów białe gromady

Jęły ze śmiechu tarzać się w chmurach

On ani jednej nie dałby rady

Chodząca nędza kości i skórka

Sędzia śmiech tłumiąc rzekł dobrze stary

Prawdzie spełniłeś ohydne winy

Lecz cię łaskawie zwalniam od kary

Za to żeś szczerze wyznał swe winy

Dreptak radośnie ząbki wyszczerzył

I taka myśl mu przeszła przez głowę

Hura zwolnili ciężcy frajerzy

Choć im wyznałem tylko połowę

Amen^[1]