Przy stole siądź i wina dzban

Postaw, a przy nim szklanki dwie

I za młodość, która już nie wróci

Razem, razem napijmy się

Bije się z życiem mym na pięści

Walczę z życiem mym na noże

Stchórzyło, zbladło, schowało się

W zajęczej norze

A też ci mówię przyjacielu

Nie taka była z nim umowa

Napijmy się, bo po cholerę

Jakieś słowa

Przy stole siądź...

Nie płaczmy, nie wypada nam

Na stole mamy wina dzban

Więc za lata, które wciąż przed nami

Pijmy aż do dna

Widzi nas tutaj kropla wody

Słyszy nas tutaj nić pajęcza

A święty Piotr gdzieś tam na górze

Życie streszcza

Przy stole siądź...

I policzony, poważony

Już mamy grzechy i radości

A w lesie wilk już łasi się

Na nasze kości^[1]