Doszłam do przystanku bez drogowskazu

ujrzałam tablicę z napisem

w nieistniejącym języku.

W oddali jawiło się miasto

zbudowane z metalowych ram

nie chciałam tam iść…

…czekałam…

a wtedy On tak spokojnie,

w sen mój spłynął

pamiętam

dotknął ręką, tańczyć chciał

niebu więc za to się pokłoniłam

a sen swój malowała

chabrem z tęcz

Śniąc biegłam

wspinałam się jak najwyżej

a droga snu

wiodła mnie do baśni bram

roztańczona, otulona firankami z gwiazd

lecz dzień spochmurniał dotknął nocy

stanął czas.

Garaże gwiazd są za rogiem – ja to wiem

więc gdy zapytasz kiedyś o to mnie

czy już może spowszedniały nasze dni

ja odpowiem świt odsłoni jasność chwil.

Garaże gwiazd są za rogiem – ja to wiem

więc już nie pytaj nie nie pytaj mnie

czy zostały zatrzaśnięte wszystkie drzwi

ja odpowiem świt odsłoni przyszłe dni.

Garaże gwiazd są za rogiem – ja to wiem

To była tylko krótka historia z prawdziwego snu.^[1]