To był piękny dzień,

W samym środku lata przyśnił mi się ten sen:

Biegłeś, nie wiem gdzie,

Kiedy nagle z dala ktoś zawołał cię.

Mówiłam potem – omyliłam się,

Pardon, monsieur,

Wybaczy mi to pan?

I tak poznałam cię –

– Ten dziwny traf

Od tego dnia

Życie zmienił nam.

Voulez vous? –

– Zapytałeś mnie czy naprawdę chcę

Marzeniami tylko żyć...

Voulez vous?

Będzie, co ma być i nie zmienię nic,

To jest życie – cest la vie!

Voulez vous?...

Odtąd dzień po dniu

Mijał nam we dwoje, lecz niebawem już

Obcych ludzi tłum

Porwał mnie za sobą, choć wołałeś – wróć!

Słyszałeś z dala tylko cichy szept:

Pardon, monsieur,

Wybaczy mi to pan?

Zapomnieć musisz mnie...

Tak skończył się

Ten letni sen

I znów jesteś sam.

Voulez vous...^[1]