Czasem czegoś mi brak

więc się kładę

kładę miękko na wznak

myśli płyną morze wspomnień ja w nim

obraz zabaw

tamtych dziecięcych chwil

tamten dom

lot gołębi jak dym

dzisiaj za nic

za nic nie oddałbym

tych poranków we mgle

tego słońca co chce

szybko złocić jaskrawą

zieleń pól zieleń pól

bieli zimowych dróg

ulic tętniący bruk

kopytami tych koni

ciężkich tak

jak para z ich chrap

tamten szczyt

na nim wiatrak jak stróż

pilnujący

kilku pobliskich wzgórz

tamtych chwil

których ja dziś

których za nic

za nic nie oddałbym

tych poranków...^[1]