Spotykamy się w hotelu

mamy dosyć drobnych by włączyć radio

zdumieni że jeszcze jesteśmy kochankami

nie swoimi

ale jednak kochankami

mamy bezwstydną nadzieję i zawodowe nawyki

którym ulegamy nieznacznie

gdy je sobie uświadamiamy

wyszukaną pieszczotę doskonałe zapalające słowo

głód, o którym się nie mówi

Jak prawdziwi kochankowie

obsypujemy się prezentami bez powodu

Patrząc na nasze ubrania

rzucone na krzesło

dostrzegam że nie nadążamy za modą

i nosimy nasze własne skóry

Boże cieszę się że nie zapomnieliśmy niczego

i że możemy się kochać

na wieki wieków^[1]