Jechał Sobek do Warsęgi, do Warsęgi na elekcyję, na elekcyję

Najął sobie na przedmieściu w karcmie stancyję

Byli Sobka przyjaciele na piwo prosić

A on im familiję swoją pocął wynosić

Dziadek mój był kastelanem, miał siwą brodę

A Wujaszek wojewodą, bo woził wodę

A i Tatuś, mój najbliżsy, pieso nie chodził

Bo po cworo koni w pole na orkę wywodził

Mać tez moja nie umarli, chocia nie zyją

Bo umieli [...]

A mój wujek był hetmanem, z buławą duzą

Chodził a on do Puławu na noc na strózą

A zaś stryjek był starostą, wie o tem wielu,

Starostował na nie jednym w karcmie weselu

Drugi stryjek podstarości, dawno nie zyje,

Dosyć wceśnie przed starością, zdziergali mu szyję

Tseci stryjek był Stolnikiem, stoły nakrywał,

Cwarty stryjek był Podstolim, farfury zmywał

Któz się teraz familiji mojej wydziwi

Wsyscy byli zacni ludzie, wszyscy pocciwi^[1]