Dorysował mi ktoś nowy nos

Inną twarz i parę cudzych rąk

Potem bezlitośnie gumką starł

To co było moim własnym „ja”

Wziął za kołnierz i przyszpilił mnie

Do brystolu z malowanym tłem

Od tej pory nigdy nie wiem sam

Naprawdę nie wiem

Co robić co robić mam

Czy to już tak zawsze ma pozostać

Czuję się jak rysunkowa postać

Kim był ten gość co na pomysł wpadł

By mi na złość dookoła zafundować

Z papieru z papieru świat

Każą mi bajkową drogą iść

Z papierowym smokiem wciąż się bić

W domach na papierze mieszkać spać

Kartonowy księżyc z nieba kraść

O losie o losie

Po nie swoim ciągle biorę nosie

Z tej krainy papierowych serc

Choć się staram

Nie mogę nie mogę zbiec

Czy to już tak zawsze ma pozostać

Czuję się jak rysunkowa postać

Kim był ten gość co na pomysł wpadł

By mi na złość dookoła zafundować

Z papieru z papieru świat

Oh oh z papieru świat

Z pa pa papieru świat

Czy to tak ma pozostać

Wciąż rysunkowa postać

Wciąż rysunkowa postać^[1]