Jest tyle nocy,

Jest tyle ranków, tyle dni,

A czas się toczy

I życia już nie cofnie nikt.

Po prostu minie

I gdzieś rozpłynie się we mgle.

Kto będzie winien,

Że było puste, było złe?

Ty jeszcze wierzysz,

Że gdzieś się znajdzie może taki ktoś,

Z kim da się przeżyć

Zwyczajnie, mądrze to, co niesie los.

Ze snu się budzisz,

Z nadzieją w oczach czekasz na swój czas

I wciąż się łudzisz,

Że da się wszystko zacząć jeszcze raz.

Licz sam na siebie – może ci się uda?

Licz sam na siebie, przestań wierzyć w cuda!

Licz sam na siebie, jeśli jeszcze umiesz!

Licz sam na siebie – nikt cię nie rozumie...

Licz sam na siebie – może ci się uda!

Licz sam na siebie, przestań wierzyć w cuda!

Licz sam na siebie, jeśli jeszcze umiesz!

Licz sam na siebie – nikt cię nie zrozumie...

Jest tyle domów,

Jest tyle ulic, tyle miast.

Zaufać komu,

Gdzie znaleźć jedną bliską twarz?

Kto to zrozumie,

Że nieraz czeka się na znak?

W mijanym tłumie

Zwyczajnie ludzi ludziom brak.

I czas ucieka

I miasto wokół takie obce jest,

Przechodniów rzeka

Unosi wszystko w coraz dalszy rejs.

Przy głowie głowa,

A w każdych oczach jakby ten sam chłód

I nawet słowa

Tak zimne nagle stają się jak lód.

Licz sam na siebie...^[1]