Samotna przy stole

A w oknach już noc,

Której nikt pod dach nie chce wziąć.

Samotna przy stole

Spoglądam na drzwi

Tak, jak gdybyś miał tu przyjść.

Świeci już najjaśniejsza z wszystkich gwiazd,

Ta, której szukać uczył nas

Przed laty ktoś.

I słychać znów

Gdzieś z daleka śpiew, co płynie z ust do ust,

Śpiew bliski tak,

Ciepły jak matki głos...

I wraca w pamięci

Zgubiony nasz świat,

Widzę znów tę noc dawnych lat.

Światełka na szybie,

Łagodnie jak sen,

By nie zbłądził nikt we mgle.

Świeci już najjaśniejsza z wszystkich gwiazd...

Cicho tak,

Smutno tak,

Spada z rzęs żalu łza;

Kogoś brak,

Bardzo brak,

Ktoś tu w tę noc został sam...^[1]